Suad Sorour ocalała z masakry w Sabra i Shatila

Suad Sorour Al-Marai – Tekst Nidala Hamada

Fragmenty zeznań ocalałej z masakry w Sabra i Shatila w 1982 roku, Souad Sorour Al-Mari.

Podczas masakry miała 14 lat i została ranna i zgwałcona kilka razy.

Suad Sorour Al-Marai, ocalała z masakry Sabra i Shatila w Libanie w 1982 roku.

Wniosła pozew do belgijskiego sądu przeciwko ówczesnemu izraelskiemu ministrowi obrony i premierowi Arielowi Sharonowi.

Suad Sorour Al-Marai powiedziała, że będzie kontynuować tę sprawę do ostatniego tchnienia życia.

W wywiadzie dla Asharq Al-Awsat z dnia 24-06-2001roku dodała, że Sharon spowodował, że sparaliżowana i okaleczona.

Powiedziała, także, że będzie ścigać przywódców Falangi i Armii Południowego Libanu (sojusznika Izraela), a także sprawców, którzy ją zgwałcili.

Wyjaśniła, że zna nazwiska swoich gwałcicieli i pamięta ich twarze.

Było to dwóch Libańczyków i jeden Izraelczyk.

Souad nazywana jest przez Palestyńczyków „żywym męczennikiem”.

W odpowiedzi na pytania czy uważa, że tytuł podsumowuje jej tragedię?, Powiedziała:, Jestem Palestynka. Jestem naocznym świadkiem najbardziej przerażającej masakry ludobójstwa popełnionej przez Izrael na bezbronnych ludziach pod koniec XX wieku.

Nazywam się Souad Sorour Al-Marai.

Jestem ofiarą generała Ariela Sharona, która nadal cierpi wewnętrzne i zewnętrznie z powodu tej zbrodni i marzę o sprawiedliwości.

* Co stało się z Tobą i Twoją rodziną w obozie Sabra i Shatila w 1982 roku?

Souad powiedziała:

,,Podczas izraelskiej inwazji na Bejrut, 16 września 1982 roku, byłem z moim bratem Maherem.

Miałam 14 lat.

Szliśmy do jednego ze schronisk.

Po drodze widzieliśmy leżące we krwi i ciała, i słyszeliśmy jęki i zawodzenie, oraz głosy mówiące: ,,zabili nas, zabili, zgwałcili dziewczyny”.

Głosy błagały abyśmy uciekli z domów, ponieważ oni wrócą i zabiją wszystkich w obozie.

Następnego dnia usłyszeliśmy pukanie do drzwi naszego domu.

Ojciec zawołał:, Kto tam?

Odpowiedzieli: Jesteśmy Izraelczykami i chcemy przeszukać dom.

Kiedy otworzyliśmy drzwi, zobaczyliśmy 13 uzbrojonych mężczyzn, niektórzy z nich weszli do domu, a inni otoczyli dom.

Kazali nam wejść do jednego z pokoi i odwrócić twarze do ściany.

A kiedy moja młodsza siostra mająca półtora roku podniosła ręce, prosząc mamę o jej noszenie, zaczęli strzelać do nas.

Wtedy moja siostra została trafiona w głowę, a tata w klatkę piersiową, ale nie zginął.

Moi bracia: Shadi (3 lata), Farida (8 lat), Bassama (11 lat), Hajara (7 lat) i Shadii (półtora roku), a także nasza sąsiadka, która była z nami w domu, odeszli. Moja siostra Nihad (16 lat) i moja matka odniosły zostały ranne.

Tylko mój brat Maher (12 lat) i Ismail (9 lat) nie odnieśli obrażeń, ponieważ się ukryli.

Jeśli chodzi o mnie, zostałem sparaliżowana i nie mogłem się ruszyć.

Zostawili nas w morzu krwi.

Drugiego dnia o godzinie 10 rano przyszło trzech uzbrojonych wrócili mężczyzn, którzy okradli nasz dom, że wszystkich pieniędzy.

Zauważyli, że próbują zbliżyć się do mojego ojca, który wciąż jeszcze żył, więc zgwałcili mnie jeden po drugim na oczach mojego ojca.

Potem strzelili do mnie i ojca.

Zostałam ranna w lewą rękę, a mój ojciec zmarł w wyniku postrzału

Oprawcy przyjechali do naszego domu z karetka.

Zostałam zabrana do szpitala i tam ponownie zgwałcona.

* Czy myślisz, proces Ariela Sharona nieuchronnie pociągnie za sobą procesy tych, którzy byli jego wspólnikami w tej zbrodni?

sabra & Chatila 1982

Souad powiedziała: Chcemy, aby winni tej strasznej masakry zostali ukarani

W Sabra i Shatila zginęło kilka tysiące Palestyńczyków i Libańczyków. Chcemy, aby sąd ścigał Izraelczyków, którzy byli podżegaczami i pomocnikami Armii Południowego Libanu i Falangi.

Masakra kierował ówczesny minister obrony Izraela, generał Ariel Sharon.

Ci, którzy mnie zgwałcili byli Izraelczykami a także członkami Armii Południowego i Falangi.

* Czy naprawdę wiesz, kto Cię zgwałcił tego dnia na oczach twojego ojca?

Souad: O: Tak.

Moja pamięć dokładnie zapisała ich twarze i imiona.

Jeden jest Izraelczykiem, ma na imię John.

Drugi jest żołnierzem Falangi, i ma na imię Michel, a trzeci jest żołnierzem Armii Południowego Libanu, i na imię Joseph.

Ariel Sharon jest zbrodniarzem wojennym.

Dlaczego wnosisz sprawę przeciwko Arielowi Sharonowi?

Souad powiedziała:, Przez wiele lat niepełnosprawna.

Miałam złamanie nerwowe.

Miałam także ataki histerii.

Nie mogłam patrzyć na uzbrojonego mężczyznę, nie myśląc, że o tym, że chce mnie zabić.

Kiedy w 1993 roku, w Belgii uchwalono prawo pozwalające na ściganie zbrodniarzy wojennych na całym świecie postanowiłam wnieść sprawę do belgijskiego sądu.

To prawo znowelizowano w 1999 roku, co umożliwia osobom takim jak ja wytoczenie procesu przeciwko Arielowi Sharonowi.

Wniosłam pozew szybko, jak to możliwe, aby nie dopuścić do ucieczki Szarona i innych sprawców przed sprawiedliwością.

Ponadto kolejne izraelskie zbrodnie w okupowanej Palestynie są dodatkową zachętą do wytoczenia międzynarodowego procesu.

Śmierć męczennika- niemowlęcia Emana Hajjo i Ahmeda Al-Rada były kolejnymi psychologicznymi do wniesienia pozwu sądowego i dały mi dodatkową siłę i determinację. Dziecko Imam, Jako zostało w barbarzyński sposób zamordowane, co ożywiło moją przerażającą historię.

Po tym, jak Souad Sorour złożyła pozew przeciwko Arielowi Sharonowi w belgijskim,sądzie, Elie Hobeika, jeden z dowódców brygady, który uczestniczył w masakrze, wyraził gotowość stawienia się przed sądem i złożenia zeznań.

Wkrótce jednak został zamordowany podczas zamachu bombowego na jego samochód w Bejrucie. Palec winy natychmiast zwrócił się w stronę Ariela Sharona, izraelskiego wywiadu wojskowego Mossadu i ich faszystowskich pomocników w Libanie, ponieważ Hobeika miał dokładne informacje o roli Sharona w planowaniu i przeprowadzaniu masakry w Sabra i Shatila.

Jeśli chodzi o Belgię, to jej parlament zmienił prawo, aby nie pozwolić sądowi na postawienie Sharona i reszty przestępców przed sądem. Inne kraje europejskie zmieniły swoje przepisy, aby nie wpływać na izraelskich urzędników odpowiedzialnych za masakry i zbrodnie wojenne przeciwko ludności w Palestynie, Libanie i innych krajach arabskich.

Tak, więc sprawa została pozostawiona na półce jak dziesiątki innych spraw dotyczących zbrodni Izraela, ale nie zostanie ona zapomniana, ponieważ ofiary, i ja osobiście, jako jedna z nich, będziemy ścigać przestępców do końca życia, dopóki nie zostaną pociągnięci do odpowiedzialności, tak jak w przeszłości ukarano nazistowskich zbrodniarzy wojennych.

Nidal Hamad

16-9-2020