O Damaszku

Gdy będziecie przechodzić obok bramy meczetu Umajjadów,
a potem przez bramę Tomańską – Bab Tuma –
na Boga, wspomnijcie moje odwiedziny,
moje przygody, moje zapiski.

Tęsknota osacza mnie za Miastem Jaśminu.
Wspomnienia o kątach ulic i opowieściach starych zaułków
powracają jak szept.
Domy w Starym Damaszku —
każdy z nich nosi fragment mojej duszy.

Pamiętam każdą chwilę miłości, którą przeżyłem w Shamie.
Ze snów tkam życzenia,
a z życzeń — nowe marzenia.

Czy to już koniec syryjskiej wycieczki?
Czy drogi jedwabne zostały zamknięte?

O Damaszku!
Jesteś jak serce w ciele,
jak Duch Święty — nieśmiertelny.

Nidal Hamad

16.07.2025