Opowieść o Ratibie, któremu okupant amputował nogę

09/25/2025 الصفصاف

Dziesięcioletni Ratib Iqliq grywa plastikową piłkę, używając do kopnięć rury kanalizacyjnej zamiast nogi, którą stracił podczas izraelskiego bombardowania.
Ratib uciekł z matką i rodzeństwem z północnej części Strefy Gazy do Dajr al-Balah na początku wojny. Zamieszkał z dziadkiem w namiocie bez podstawowych warunków życia.
Podczas wizyty w Muwasi koło Khan Yunis zostali ostrzelani — jego matka i młodsza siostra zostali zabici, Ratib odniósł ciężkie obrażenia, które lekarze uznali za na tyle poważne, że amputowali mu nogę z powodu braku możliwości lepszej pomocy.
Po trzech miesiącach od wypadku Ratib sam znalazł rozwiązanie — używa rury jako prowizorycznej protezy, by móc bawić się z innymi dziećmi. Mówi:
„Chcę grać z chłopakami, nie znalazłem innego sposobu”.
Mimo bólu i częstego krwawienia rura daje mu namiastkę normalności.
Jego dziadek Ibrahim wspomina:
„Lekarze powiedzieli nam, że nie było innego wyboru niż amputacja z powodu braku środków pod obostrzeniami. Ratib tylko marzy, by biegać jak inne dzieci.”
Gaza cierpi na gwałtowny brak materiałów do produkcji protez z powodu trwającej od 18 lat blokady, która uniemożliwia import niezbędnych sprzętów, tłumacząc to rzekomym „podwójnym użyciem”.
Dr Mohammed al-Khalidi, specjalista od protez, raportuje codzienne tragedie — matki i niemowlęta tracą kończyny razem w jednym ataku.

*Portal al-safsaf — na podstawie redakcyjnie opracowanego i skróconego raportu opublikowanego na stronie “felesteen.news”.