Izraelsko-palestyński konflikt i jego przyszłość – moje uwagi. Nidal Hamad

W Polsce potrzebna jest wielka akcja, aby ludzie w tym kraju zrozumieli i wiedzieli, że Palestyńczycy są bardzo podobni do Polaków podczas okupacji hitlerowskiej lub zaborów.

Niestety Siła syjonistyczna panuje w Polsce. W mediach, w polityce, we współpracy militarnej, ekonomicznej, jak również kulturalnej.

Jest bardzo ciężko, ale mamy też sporo przyjaciół wśród Polaków. Musimy wziąć się do pracy i zorganizować tych, którzy są za nami.

 Nowy dowód na to miałem wczoraj podczas panelu politycznego na Akademii Ekonomicznej w Krakowie. Jeden z goście który rozmawiał na panelu, nie był niezależny tak jak powinien być naukowiec, lecz wypowiadał się bardziej, jako przyjaciel i adwokata Izraela, zmieniał fakty i przedstawiał punkt widzenia Izraela zamiast mówić prawdę i naukowo. Na wstępie stwierdził, ze nie było państwa Palestyny, i że Palestyna była częścią imperium otomańskiego, celowo wybrał tylko Palestynę, nic nie mówiąc o tym, że wszyscy kraje arabskie i islamski były pod kontrolą otomańską. Nic nie mówiąc, jako naukowiec, że Arabowie wszyscy mieli jedno państwo arabskim a w skład tego państwa wchodzili wszystkie kraje arabski od Palestyny do Sudanu, inaczej mówiąc od oceanu do zatoki i od zatoki do oceanu.

Nie wspominał o syjonizmie i terroryzmie żydowskim wobec Palestyńczyków, o czystce etnicznej, którą dokonali syjonistyczni żydzi w Palestynie. Chociaż kilku izraelskich naukowców pisało o tym i przyznali się do tego. Dam tylko jeden przykład książki Ilana Pappe „Czystki etniczne w Palestynie”*(1).

Powtarzał, że Palestyńczycy są podzieleni na OWP – Fateh i Hamas, że Izrael nie ma tak naprawdę, z kim rozmawiać i że Arafat był zmienne, zgodził z Izraelem na coś a potem zmieniał zdanie.

Nie mówił, że sami Izraelczycy byli i są przeciwko pokojowi i odmawiają oddania Palestyńczykom, chociaż terenów okupowanych w czerwcu 1967 roku na zachodnim brzegu oraz wycofania osadników żydowskich stamtąd.

Mówił o rezolucję ONZ nr 181 z 1949 roku, która podzieliła Palestyną na dwie państwa żydowski i arabski. Przypominał, że Arabowie odmówili i nie uznali je, lecz nic nie mówił, że Izraelczycy mimo tej rezolucje okupowali duża cześć terytorium przeznaczony przez ONZ państwa arabskiego. A 18 lat później w czerwcu 1967 roku okupowali resztę Palestyny w tym wschodniej Jerozolima, która miała być częścią państwa arabskiego.

Nie mówił, że sami Izraelczycy / żydowscy fundamentaliści na czele z Netenjahu stali kilka lat później za zabiciem generała Rabina/byłego premiera Izraela, który podpisał razem z Yaserem Arafatem przewódca OWP porozumienia pokojowe w Oslo i w Waszyngtonie w 1994 roku.

Nie mówił, że sami Izraelczycy byli i są stroną okupującą Palestynę … ani tego, że poł miliona osadników, fundamentalistów żydowskich, pełnych wrogości i nienawiści do arabów i Palestyńczyków, zbieranych z całego świata, z pomocą i planowaniem rządu izraelskiego, osiedlili się na Zachodnim Brzegu Jordanu… osadnicy wraz z armią izraelską codziennie torturują i mordują Palestyńczyków.

Nie mówił, że sami Izraelczycy są stroną atakującą i agresywną, nieprzestrzegającą prawa międzynarodowego ani praw człowieka. Dzieje się tak od początku powstania państwa żydowskiego na teren okupowanej Palestyny.

Jeszcze przed powstaniem państwa Izrael, syjoniści, jako gangi terrorystów żydowskich, masakrowali Palestyńczyków i okupowali miasta i wioski palestyńskie a teraz maja całą Palestyną pod kontrolą i pod okupacją.

Nie mówił, że sami żydzie, syjoniście, Izraelczycy[n1]  używali i używają terroru, dokonują Ludobójstwa, rzezi i masakrują Palestyńczyków od 1947 roku do dziś. 

Wspominał o masakrze w Deir Yasin stwierdzając, że nie było pewni ilu Palestyńczyków zginęło tam.

Były ambasador OWP w Austrii dr Ghazi Husein napisał o tym:

Masakry masowe, w tym Masakra w wiosce Deir Yassin, były punktem zwrotnym w deportacji Palestyńczyków z ich domów i ich zastąpienia przez żydowskich kolonistów.

Armia izraelska odziedziczyła metody i doświadczenia żydowskich organizacji terrorystycznych, terroryzując i zabijając Arabów. * (2)

 

Na szczęście panel prowadził dr. Konrad Pedziewiatr, autor kilku książek miedzy innymi Na Zachodnim Brzegu bez zmian”. Pan Konrad był naprawdę niezależny i przedstawiał sprawę, jako naukowiec. I On pozwolił mi komentować, jako pierwszy. Lecz gdy zaczynałem komentować, pan dr. ( nazywałem go Adwokat Izraela), nie dał mi kończyć zdania… często przerywał mi.. Musiałem mu zwrócić uwagę, aby przestał grać rolę adwokata Izraela.

Pani Katarzyna Rydel.

Pracownik humanitarny, z ramienia Polskiej Misji Medycznej koordynuje projekty dla uchodźców syryjskich w Jordanii. Absolwentka Pomocy Humanitarnej UW i Geografii UJ. Uczestniczka programu EAPPI (Ecumenical Accompaniment Programme in Palestine and Israel), spędziła 3 miesiące w Hebronie.

 Pani Rydel uczestniczką Panelu mówiła o sytuacji Palestyńczyków w mieście Hebron na zachodnim brzegu Jordanu. Gdzie domy Palestyńczyków okupuje najbardziej fundamentalna grupa osadników żydowskich.

Mówiła w sposób bardziej humanitarny niż polityczne, ponieważ ona była w Hebronie, jako obserwatorką międzynarodową.

Gdy komentowałem jej wstęp, dałem przykład z książki byłego ministra spraw zagranicznych Norwegii Jan Gahr Store. * (3), Który pisał o tym jak żyją Palestyńczycy w Hebronie i o osadnikach żydowskich, którzy okupują centrum miasta a przy okazji torturują arabów.

 Autor stwierdził, że sam widział w Hebronie, hasła napisane na sklepach arabskich i na ulicach jak „ śmierć dla arabów”.

Widział ulice, które są tylko dla żydów a Arabowie nie maja wstępu. To, co widział w Hebronie Komentował w książęce, stwierdził, że to przypominało mu sytuacja żydów europejskich podczas okupacji faszystowskiej, nazistów niemieckich w latach 30/tych i 40/tych w Europie.

Podczas spotkania przypominałem również o masakrze w meczecie Al.-haram Al.-Ibrahimie w Hebronie, którą popełnił żydowski terrorysta, osadnik dr. Goldstein, zabijając i raniąc 28-02-1996 roku kilku dziecięciu Palestyńczyków podczas modlitwy.

Wróciłem też do masakry w obozach Sabra i Shatila w Bejrucie w 1982 roku, gdzie kilka tysięcy cywilów było zabitych w masakrze. Za tą masarka stał wtedy były minister obrony Izraela Ariel Sharon, który kilka lat później został premierem Izraela i znów stał za kilkoma nowymi masakrami w okupowanej Palestynie.

Przypominałem adwokatowi Izraela na sali, że, ja, jako 19 latek w tej masakrze zostałem ciężko ranny i straciłem moją nogę, moich bliskich i przyjaciół. 

Po tym panelu zrozumiałem, dlaczego pewny instytut na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie jest zupełnie pro izraelski.

 

  • ·       14 maja mija 70 lat od powstania Izraela. KN SE Universum ma zaszczyt zaprosić na ekspercki panel dyplomatyczny dotyczący konfliktu Izraelsko-Palestyńskiego. W panelu dyplomatycznym wezmą udział:

  • – dr Konrad Pędziwiatr

  • – Katarzyna Rydel

  • – dr Piotr Weiser ( nie był na panelu ).

  • – dr hab.
    Przemysław Wacław Turek

 

 

Źródła

1, Książka Ilana Pappe „Czystki etniczne w Palestynie”. Instytut Wydawniczy Książka i Prasa Warszawa 2017.

2. Gdyby nie terroryzm, Izrael nie istniałby

Obszerne fragmenty z artykułu Dr Ghazi Hussain

Tłumaczył z języka arabskiego Nidal Hamad 2018.

3. Książka norweskiego ministra spraw zagranicznych Jonas Gahr Støhre zatytułowana “Doing Something Different”. Wydawniczo Capilan Dam, Oslo 2008.

Izraelsko-palestyński konflikt i jego przyszłość – moje uwagi.

 

Nidal Hamad

 

Maj 2018 Kraków

 

 

Slået op af KN SE UniversumFredag den 4. maj 2018

 

Zdjęcie użytkownika KN SE Universum.

Zdjęcie użytkownika KN SE Universum.

Zdjęcie użytkownika KN SE Universum.

Zdjęcie użytkownika KN SE Universum.